เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้นเห็นแต่ภาพเธอ... อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา
ถึงแม้มันจะแสนนาน... แสนนานแค่ไหน

อยากจะขอให้ได้พบ
แค่เพียงขอให้ได้พบ
อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือปล่าว
เธอจะเหงาบ้างหรือปล่าว
จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบเธอ

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ... น้ำตาก็ไหลซึมออกมา
เราไกลกันอยู่คนล่ะฟากฟ้า
ไม่รู้จะอีกนานไหม... และฉันเองก็จะคอย

อยากจะขอให้ได้พบ
แค่เพียงขอให้ได้พบ
อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือปล่าว
เธอจะเหงาบ้างหรือปล่าว
จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบ

กลัววันเวลาพาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป
อยากจะพบให้ใกล้ๆ
ให้ตัวฉันได้มั่นใจว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้

เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบ

ห่างไกลกันเหลือเกิน...
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบเธอ